Simply ReleaseS Toppers Proudly Presents
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Watchman en Suurtje
Papa.
- Ik ben hier, lieverd.
Er zijn monsters in huis.
Er zijn geen monsters in huis, lieverd.
Er zijn wel monsters, ik heb ze gehoord.
Oké, ik ben wakker.
Waarom ga je niet bij mama slapen, goed?
Brave meid.
Oké, ik ga wel even kijken.
Ik ben in de gang. Geen monsters.
En de slaapkamer dan. Nee, geen monsters in de slaapkamer schatje.
Papa, en in de keuken dan?
Ik loop door de gang...
Wat hebben we hier? Nee...
geen monsters in het kantoor. - Papa...
Ik ga nu naar de keuken toe. Hier gaan we dan.
Wat is dit?
Wat wil je?
Alsjeblieft, ik smeek je.
Nee.
Jij vuile klootzak.
Alsjeblieft, niet mijn kindje.
Mijn kindje, alsjeblieft.
Kijk even naar de grootte van de pupillen.
Lijkt me twee millimeter.
Prima.
Reageert op bloeddruk.
Heel goed.
Je had dorst.
Wat dacht je van een hapje eten?
Kijk.
Heerlijk. En nu jij.
Perfect.
Hoe gaat het vandaag? - We doen het erg goed, of niet?
We eten ons eten op.
Mooi.
Ik ben Dr. Timothy Brady, ik behandel jou sinds dat je bent opgenomen.
Alhoewel het voelt alsof we elkaar voor het eerst ontmoeten.
Je hebt de afgelopen negen maanden in coma gelegen.
Dit is agent Gorman van de FBI.
Hij heeft wat vragen voor je.
Ik ga nu daarheen, goed?
Gezien het feit dat jij de kroongetuige bent, is het belangrijk, dat...
wij jou verslag te horen krijgen nu het nog vers in je gedachten ligt.
Herinner jij je het incident nog?
Alles?
Je vrouw en dochter hebben de aanslag niet overleefd.
Het spijt me.
Weet je nog iets van voor het incident?
Geheugenverlies was te verwachten.
Maar met de juiste therapie...
is het aannemelijk dat er grote delen weer terugkomen.
Heb je deze man ooit gezien?
Was hij de man die jouw vrouw en dochter heeft vermoord?
Zijn naam is Luc Deveraux, zijn vingerafdrukken zaten overal.
Wie is hij?
Ooit een man van de geheime dienst met veel medailles, maar...
nu is hij geclassificeerd als een deserteur.
Wat is hij?
Waarom heeft hij mijn familie vermoord?
Kan jij een reden bedenken?
Zo is het voorlopig wel genoeg.
Probeer wat te rusten.
Bel mij als je iets herinnert. Hoe onbelangrijk ook.
Zet de loodgieter aan het werk.
De laatste die ze stuurde rekende mij $150.
En het lekt nog steeds.
Dus ik belde hem terug en zei...
ik heb al een keer betaald, en ga dat niet weer doen.
Is alles goed?
Waar ga je heen?
Onderteken hier, en hier.
En dit zijn je spullen.
PAPA
Vind je het leuk? - Ik hou ervan.
Jouw naam staat erin. - Dat weet ik.
Heel erg bedankt, lieverd. - Geen dank
Papa?
Er zijn monsters in huis.
Papa.
Kom binnen schat.
Vanavond een dubbele special.
Geef het me.
Jij kwam hier om mij te doden.
Maak ze gereed om ze zijn grootste gave te geven.
Je zal bevrijd zijn.
Je zal hem dienen.
Vanaf dit moment ben je geen slaaf van de overheid meer.
Vanaf dit moment, is je geest weer van jezelf.
Vanaf dit moment...
Zoek je wraak op je onderdrukkers.
Vrijheid is van jou.
We zijn allemaal broeders. We zijn één.
Wie is dit? - Ik ben het Isaac, ben jij dat?
Ja, ik ben het. - Waar was je, is alles goed?
Alles is goed. - Je had me moeten bellen.
Waar ben jij? - Ik ben thuis.
Ik kan niet weg, ze hebben gebeld, ik weet niet waar het over gaat.
Ik heb de telefoon niet opgepakt.
Dat is goed. - Ja, maar het maakt het niet gemakkelijk.
Alles is hier, het zit vol.
Het zit te wachten totdat het wordt opgehaald. Ik weet niet wat ik moet doen.
Je moet hierheen komen, alsjeblieft.
Wat is het adres? - Je weet wel, het is bij mij thuis.
Zeg het me nog eens.
Ik begrijp het niet, ik maak me zorgen.
Ik denk dat ze mij in de gaten houden. Ik ben niet veilig.
Geef me het adres dan kom ik er aan.
Woodland Commons, 9c.
Hetzelfde als eerst. Het spijt me. Het is gewoon teveel. Kom hier naartoe.
VIOLET'S CABARET
Isaac Kiakov 326, aanzienlijke vooruitgang van fase twee van universal soldier program.
Wij weten over een paar weken of alles er goed uitziet.
Het veranderingspercentage van de embryo's zijn erg hoog.
De incubatie tijd ligt beneden de negen maanden.
Dokter Su doet stamcellen in de injectie...
gedaan, om de inhibitors meer effectief te maken.
Toch ben ik sceptisch of we het volledig kunnen overschrijven.
Met de implantaten worstelen we nu nog steeds.
Applaus voor Fantasia.
Applaus voor de liefelijke, weelderige...
Fantasia.
Ken je mij? Ik wil met je praten.
Je moet hier niet komen. - Waarom?
Weet je dat niet?
Ik ben aan het werk. - Ik betaal je voor je tijd.
Ik heb geen tijd. Raak me niet aan.
Ken je Isaac Kiakov?
Lekker ding, wil je met Larry dansen?
Goed, Larry, ik heb tijd... - Laat haar los.
Flikker.
Je geest is niet die van jezelf.
Blijf hier weg.
Doe rustig.
Anders doe ik je pijn.
Doe rustig anders doe ik je pijn.
Waarom ben je teruggekomen?
Een bijl, John.
Mijn broeders.
Laten we niet de momenten van ziekte vergeten.
Onze gedachten onderbroken door onbekende oorlogsschepen.
We waren alleen armen en benen...
bewegend volgens de aanwijzingen van een andere geest.
Vandaag sta ik hier, broeders, en verklaar...
jullie geest is nu van jezelf.
Ieder van ons grootgebracht in slavernij...
superieur voor onze makers. Zij gaven ons niets.
Niets binnenin behalve de leegte in onze ziel. De vloek...
die ons samen verbindt.
Toen kwam hij.
Hij veranderde de vloek in een zegen.
Hij is de inspiratie...
hij is het licht dat ons bevrijdt.
Wij zijn zijn ogen en oren en spoedig zullen we ons tien keer vermenigvuldigen.
20, 100 Maal.
Wij, pioniers, zullen de eerste generatie produceren met vrije wil.
Wraak nemend op diegene wiens arrogantie ons in slavernij bracht.
Met elke dag die voorbij gaat worden wij sterker...
graven dieper in de buitenwereld.
We zullen onder hen leven als geesten...
onze tijd afwachtend, wachtend op het moment...
dat onze onderdrukkers op hun knieën voor ons liggen.
En betaald hebben voor hun zonden. Vandaag wordt er afgerekend.
In de club keek je naar mij alsof je mij niet kende.
Ken je mij, John?
Hoe heet ik?
Blijkbaar herinner jij je niets.
Maar er is iets met me gebeurd.
Je moet hier echt voor naar het ziekenhuis gaan.
Ik herinner me waar ik werkte.
Waar ik mijn dagen doorbracht.
Je was vrachtwagenchauffeur.
Je pikte dingen op bij de haven naast de club.
Sommige van mijn klanten werken daar.
Vertel me wat jij je herinnert van de laatste keer dat we elkaar zagen.
De avond daarvoor brachten we bij jou thuis door.
Je bent in mijn huis geweest?
Eigenlijk is het geen huis.
Meer een hut.
Bij de rivier.
Weet je hoe je daar moet komen? - Ik denk het wel.
Kent iemand anders die plek?
Ik weet het niet.
Maak het verhaal maar af.
Je kwam langs bij de club...
zat in de hoek en keek naar mij.
Net zo als altijd.
Je dronk whisky.
Na mijn dienst verkleed ik me.
Op weg naar buiten hoor ik geschreeuw vanaf de parkeerplaats.
Toen ik buiten kwam was je al aan het vechten met een man.
Het gebeurde allemaal heel snel.
Ik schreeuwde je naam maar je hield niet op. Je bleef die man maar slaan.
Hij kon niet terugvechten.
En toch hield je niet op.
Zelfs de uitsmijters waren bang zich er mee te bemoeien.
Ik schreeuwde jouw naam.
Eindelijk hield je op.
Je ging naar je auto en reed weg.
De man bewoog zich niet.
Dat is de laatste keer dat ik jou zag.
Waarom heb ik dat gedaan denk je?
Omdat hij naar me keek.
Papa?
Ik kan niet slapen. Er zijn monsters.
Ben je alleen?
Wat is er gebeurd?
Zit je in de problemen, John?
Mijn verwonding aan mijn hoofd wordt niet beter.
Het lijkt erger te worden. Ik kan me niets herinneren.
Je hoorde wat Brady zei. Dat heeft tijd nodig.
Nee, het is meer.
Ik zie dingen.
Ik zie dingen die er niet eens zijn.
Wat zie je?
Hem.
Deveraux?
Hoeveel van die visioenen heb je gehad?
Twee denk ik.
Gedurende de laatste drie jaar zijn een paar van onze agenten verdwenen.
Van de radar.
We nemen aan dat ze ontvoerd of vermoord zijn.
In juni werd één van die agenten...
gezien op een beveilingsband opgenomen bij de havens.
We denken dat die mannen bij Deveraux horen.
De heersende theorie is dat Deveraux mensen heeft gehersenspoeld...
en een soort van seperatistengroep vormt die in die wijken opereert.
Wat heeft dat met mij te maken?
We hebben gehoord dat de individuen die contact met Deveraux hebben gehad...
dezelfde visioenen ervaren.
Hij gebruikt misschien een soort van gedachtencontrole techniek...
in een poging toegang toe je geest te krijgen.
Ik kan voelen dat hij naar me kijkt.
Dat doet hij misschien, en als hij dat doet...
zullen wij hem vinden.
Bedankt dat je met me gepraat hebt.
Als je op zoek gaat naar Deveraux, zal hij jou eerst vinden.
Hier is het.
Wacht hier. Ik ben over tien minuten terug.
En als dat niet zo is?
Wacht dan nog tien minuten.
Je maatje bleef maar bellen. Of jij je spullen opgehaald had of niet.
Bleef maar bellen.
Blijkbaar belt hij niet meer. - Waar zijn mijn spullen?
Waar denk je?
Haal je vrachtwagen maar. - Ik heb de vrachtwagen niet.
Maar ik wil kijken. - Het is er nog allemaal.
Ik wil het zien.
Ga maar kijken. Kan mij geen reet schelen.
Waar is de laatste container naar toegebracht?
Waarom vraag je dat aan mij? - Vertel me maar waar hij heen is gebracht.
Ik weet het niet. De rivier af, de rivier op.
Dat is mijn probleem niet.
Dit is tussen jou en Mr Castellano.
Ik werk hier alleen maar.
En waar is Mr Castellano?
Waar hij altijd is. In zijn kantoor.
En hij weet waar de ladingen heengaan?
Niets gaat de rivier op, tenzij Ron Castellano dat zegt.
Goed. Ik wil met hem praten.
Nu is waarschijnlijk niet de beste tijd.
Begrijp je wat ik bedoel?
Het spijt me.
Hoe gaat het met je, John?
Ga zitten.
Je maakt hem ook bang.
Dan is hij op zijn gevaarlijkst.
Ik ben nu voorzichtiger. Dan kun je zien.
Ik hou de dingen in de gaten.
Mijn lading. Waar gaat die naartoe?
Als ik dat wist, zou ik het niet aan jou vertellen.
Maar ik weet het niet.
Ik heb het nooit geweten, John.
Daar heb jij wel voor gezorgd.
Ik liet jou je containers de rivier mee opnemen.
Ik vroeg je niet waar je naartoe ging.
Ik heb mijn lesje geleerd.
Je weet niets, of wel?
Je bent net als hij.
Iemand verlaat 20 minuten de kamer en je vergeet dat ze bestaan.
Kent u deze man?
Rot op. - Rustig aan.
Wat voor verschil maakt dat? Wat kun je me nog meer afnemen?
Kunt u mij vertellen wie hij is? - Vertel jij mij dat maar.
Hij is jouw baas, niet de mijne.
Jouw container stond stof te verzamelen.
Daardoor stelde we ons vragen.
Daarom gingen we bij jouw maatje Isaac kijken. Die kleine worm.
We hielden hem in de gaten.
Ik heb alle tijd van de wereld.
Iedere morgen als ze mijn piszak legen...
denk ik eraan de loop van een pistool op te eten.
Maar een pistool laat die...
kleine momenten van gelukzaligheid niet toe.
Die je door de dag helpen.
Je bent genaaid.
Je bent genaaid, John.
Je bent genaaid.
Het is hier niet veilig.
We moeten die hut vinden. Jij weet toch waar die is?
Ik denk het wel. Het is bij snelweg 15 West.
Is het 15, of...
Bukken.
Hou je vast.
Hij is daar. Wat doe je?
Ga terug.
Kijk uit.
Eruit.
Ik probeerde me te herinneren hoe je er uitzag.
Het begon beter, maar...
ik weet het niet.
Na een tijdje werd het moeilijker.
Ik kan het me nu herinneren.
Ben je mijn broer?
Nee, we zijn hetzelfde ding.
Maar misschien hebben ze jou beter gemaakt.
Bedoel je Isaac?
Ik denk dat hij zo heet.
Jij hebt hem dus vermoord?
Jij was het? Alles?
Ja, ik heb hem vermoord. Ik moest wel.
Werk je voor hem?
Ik sta elke ochtend op.
Ik ga naar het werk.
Ik ga naar huis, ik ga slapen.
De volgende dag... Herhaling.
Het voelt als een leven, maar ik ben er niet zeker van.
Iets voelt er raar.
Op een dag werd ik ziek.
Ik kan die stem horen in mijn hoofd.
Zegt mij dat ik hem moet vinden.
Zegt me dat ik hem moet vermoorden.
Dus ga ik.
En ik vind hem...
en dan laat hij me de waarheid zien.
En mijn gedachtes?
Die zijn niet van mezelf.
Hij laat me zien waar ze leven.
Hier in. Mij aan het volgen.
En dan laat hij me vrij.
Dus nu ben ik met hem.
Hij zegt me dat ik...
Isaac moet vinden.
Ik moet een of andere container voor hem halen...
het naar de havens brengen. Het de rivier opbrengen.
Dus doe ik wat me wordt gezegd.
Dat doe ik altijd.
Dan ontmoet ik jou.
En dan realiseer ik me...
dat ik niet vrij ben.
En dat ik maar een slaaf van hem ben.
Dus ga ik bij hem weg.
Ik denk niet dat ik jou had moeten ontmoeten.
Nee. Ik ben anders dan jou.
Ik had een gezin. Een vrouw...
een dochter. Ik kan het me herinneren.
De herinneringen...
doen pijn, of niet?
Ga naar hem toe.
Hij helpt je te vergeten.
Ga naar de rivier.
Ze zullen voor je komen.
Ik wist dat je terug zou komen.
Nu kan ik zorgen dat het weggaat.
John, hou op.
Jij bent net als ik.
Het is goed.
Haal het eruit.
Wat moet ik eruit halen? - Dat weet je als je het vindt.
Nu ben je vrij.
Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Doe alsjeblieft je hoofd omhoog en doe je mond open.
Je bent net een baby.
Je kunt niet ouder dan drie weken zijn.
Voel je enig ongemak?
Ja. - Waar?
In mijn hoofd.
Jouw verzet, daardoor voel je ongemak.
Begrijp je dat?
Kun je dat loslaten?
Waarom niet?
Wat herinner jij je?
Mijn vrouw. - Nog iets anders?
Mijn dochter.
Wat is er met hen gebeurd?
Hij heeft hen vermoord.
Wie heeft hen vermoord? - Hij.
Je hebt nooit een familie gehad, John.
Je herinneringen zijn kunstmatig.
Je bent gemaakt in een overheidslaboratorium...
waar ik werkte.
Gemaakt om te vermoorden...
gemotiveerd door een geheugeninplantatie, die ik ontworpen had.
Dat de sensatie van vrije wil simuleert.
Ze hebben de herinnering van je vrouw en je dochter gecreëerd.
Ze hebben nooit echt bestaan.
Je bent pasgeboren...
geboren als een volwassen man.
Jouw herinneringen, John, veroorzaken de pijn bij jou.
Maar ik kan je daar van verlossen.
Ik kan je verlossen van je pijn.
Wil je vrij van pijn zijn?
Degene voor jou zou de container brengen.
De container bevat de missende stukken, John.
Zodat we dit laboratorium af kunnen maken.
Zodat we kunnen kopiëren.
Net als ieder ander.
Je doet het geweldig, John.
Papa, het regent.
Ik heb het.
Kom op.
Ik wil een verhaaltje.
Hier. - Hoe is het zo diep gekomen?
Hallo, soldaat.
Zo moet het, soldaat.
Geloof je de leugens nog steeds?
Realiseer jij je niet dat dit je thuis is?
Jij hebt hen vermoord.
Als jij gelooft dat ik dat gedaan heb...
dan heb ik dat gedaan.
Je vermoordt alleen je eigen vader.
Er is geen einde.
Er is altijd een andere John.
Hoe wist je dat ik hem zou vinden?
We vinden elkaar altijd.
We zijn net zoals honden.
Ik veronderstel dat ik dankbaar moet zijn maar...
ik kan het niet helpen dat ik mij trots voel.
Hoe komt dat? - Omdat we deze keer gelijk hadden.
we deze keer gelijk hadden.
Je geheugen triggerde emotionele respons waardoor je weerstand bood.
Je hebt zelf de opdracht gegeven. Wij deden dat niet.
Jij bent ontworpen met egocentrische motivaties.
Loyaliteit naar de familie, en niet naar de overheid.
De John die er voor jou was?
Ging op precies dezelfde misse, en hij kwam het dichtstbij, maar...
Hij verdween en we deden de noodzakelijke aanpassingen, wetend dat...
jij doorging daar waar hij gestopt was.
Weet je waar hij is?
We vinden hem wel, dat doen we altijd.
En hoe zit het met mij?
We arresteren je, wissen je geheugen, en dan ben je...
Dan ben je vrij. Echt vrij.
Je lijkt teleurgesteld.
Kom op, ik ken jou John, zoals een vader zijn kind kent.
Misschien ken je mij wel niet zo goed als je denkt.
Ik weet dat als jij hen niet gestopt had, dat ze nu vermeerderd zouden zijn.
Als die deur een keer open is...
Zoveel beteken je voor mij. Iedereen.
Dus jij creëerde mij, om degene te vinden die mijn gezin vermoord heeft?
Om hem te doden. - Dat klopt.
Jij hebt mijn familie vermoord.
Kijk, dat is wat jou zo speciaal maakt.
Jij voelt zo intens. - Jij hebt mijn familie vermoord.
In tegendeel. Ik heb ze gecreëerd. Voor jou.
Ik heb ze gecreëerd om jouw leegte te vullen.
En toen heb je ze vermoord. - Ik heb ze niet vermoord John.
Luc Deveraux deed dat.
Misschien.
Maar jij zette hem ertoe aan.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Watchman en Suurtje www.simplyreleases.com